Armia polska u schyłku średniowiecza
Początki armii polskiej za panowania królów : Władysława Łokietka i Kazimierza zwanego Wielkim miały zadanie zapewnienie królestwu bezpieczeństwa przed najazdami tatarskimi i zakonem krzyżackim. Kazimierz Wielki wprowadził Pospolite Ruszenie – powszechny obowiązek wszystkich wolnych mężczyzn , którzy posiadali ziemię do obrony królestwa. Każdy rycerz, szlachcic musiał służyć królowi w armii na własny koszt , a odmowa jego udziału w obronie królestwa wiązała się z konfiskatą jego majątku. Oprócz własnego udziału w wojnie szlachta był zobowiązana do przyprowadzenia kilku żołnierzy z własnego majątku , uzbrojenie i broń szlachta musiała zapewnić we własnym zakresie. Broń żołnierzy była bardzo prymitywna w porównaniu z bronią jaka dysponowało rycerstwo. W bitwach szlachta walczyła jako ciężko zbrojne rycerstwo wyposażone w broń krótką – czyli miecze oraz kopie. Obok jazdy ciężkozbrojnej inną bronią była jazda lekka – tak zwana kawaleria. Jazda lekka składała się z pachołków których broń stanowiły , kusze, łuki, rzadziej miecze i tarcze. Taka broń nie była zbyt skuteczną w walce. Dobrym wsparciem dla rycerstw byli Strzelcy czyli łucznicy i kusznicy , którzy wspierali piechotę swoją bronią , wypuszczając deszcze strzał na atakującego wroga i w ten sposób z daleka zmniejszając jego liczebność. Ostatnią linią armii polskiej byli piechurzy – na Strzelca przypadało od dwóch do czterech piechurów. Broń piechurów to głównie piki, dzidy , kosy i narzędzia rolnicze. Każdy rycerz i żołnierz należał do konkretnej chorągwi lub oddziału. Chorągiew składała się od 100 do 300 ludzi. Chorągwią dowodził ten możnowładca, który ją powołał. Ważne było uzbrojenie armii polskiej. Prostszą broń wykonywano u kowali , a bardziej skomplikowaną broń w miastach w tym najwięcej w Krakowie. Za panowania Kazimierza Wielkiego budowano i wzmacniano fortyfikacje obronne. Jeżeli jesteście zainteresowani tym tematem, odwiedźcie airsoft forum gdyż jest tam wątek poświęcony historii armii polskiej.
