Bitwa w średniowieczu
Przed bitwą odbywała się narada wojenna , w której brali udział oprócz wodzów i królów najzamożniejsi i najszlachetniejsi spośród rycerzy. Oni decydowali o ataku, kolejności użycia broni. Przed bitwą zwykle odprawiano modlitwy, przystępowano do spowiedzi, robiono rachunek sumienia za swoje życie. Często przed bitwą śpiewano hymny i wodzowie przemawiali do rycerstwa i żołnierzy. Początek bitwy i użyta odpowiednia broń, fortel zwykle przesądzały o jej wyniku. Kto pierwszy zdobył flanki przeciwnika, ten zwykle wygrywał bitwę. Dlatego do bitwy przygotowywano się bardzo sumiennie , używano różnych gatunków broni. Szczególnie ważne było powstrzymanie pędzących rycerzy na koniach. Galopujący koń był bardzo ciężki, właściwie żadna broń nie chroniła skutecznie jego naporu. Wbijano więc w ziemię zaostrzone piki, bale, kopano wilcze doły , tak, żeby rozpędzone konie wraz z rycerzami w nie wpadały. Podpalano za pomocą płonących strzał snopy traw , żeby spłoszyć rumaka. Liczył się każdy pomysł i każda broń do powstrzymania jazdy rycerstwa. Za jazdą podążali zwykli żołnierze wywodzący się z pospólstwa, których zwykle jedną bronią były piki, kosy , dzidy i łuki. Żołnierze niechętnie brali udział w bitwach . Zwykle byli to najwięksi biedacy, którzy z rozkazu władcy nie mieli się czym wykupić i byli wcielani do wojska . Marna broń nie dawała im szans na przeżycie. Rycerze bronili również swojego wodza w bitwie, chronili jego chorągiew, której zdobycie przez wroga decydowało o wyniku bitwy. Zabicie wodza lub wzięcie go do niewoli kończyło bitwę . Zwycięzcy zdobywali łupy , szczególnie ważna była bron,a konkretniej jej zdobycie, dlatego po bitwie bardzo dokładnie penetrowano jej pole, gdyż miecze to nie karabiny i można je wykorzystać bez amunicji 
.
